Overal vliegen de meningen en de discussies je om de oren, iedereen die ertoe doet op het gebied van wonen heeft wel iets te zeggen over de varianten voor bezuinigingen op de woningmarkt. Afgelopen week zijn deze gepresenteerd vanuit de werkgroep van het kabinet.
Op zich logisch dat iedereen hier 'iets' van vindt maar wat mij opvalt, is dat de overgrote meerderheid zich vooral bekommert over de hypotheekrenteaftrek en dus de eigenaar-bewoners. De huurders, die in alle vijf varianten voor bezuinigingen er méér op achteruit gaan dan de kopers, daarover hoor je bijna niets. Bijna de helft van de Nederlanders huurt (45%)! Als daar een groot verlies aan koopkracht optreedt geeft dat ook een behoorlijk effect op de economie. En dan doel ik vanuit de voorstellen met name op de middeninkomens. Maar ook ben ik verrast omdat een neutraal systeem van woontoeslag, waarover de afgelopen maanden in het ‘woonveld’ veel is gesproken, nergens in de vijf varianten terugkomt!
De hele analyse is een knap staaltje werk, daar torn ik zeker niet aan. Maar waar is de (in veler ogen) beste variant gebleven waarover de afgelopen maanden zoveel is gesproken door de woningmarktexperts? In de vijf geschetste scenario’s die tot een behoorlijke besparing zouden kunnen leiden (zelf meer dan is gevraagd), blijft er een scheiding qua ondersteuning bestaan tussen huren en kopen, tussen hypotheekrenteaftrek en huurtoeslag. De woningmarkt is één markt, welke ook juist ter voorkoming van een discrepantie tussen koop en huur (waardoor de markt nu op slot zit) qua ondersteuning gelijk behandeld dient te worden. Blijven draaien aan twee knoppen is wat mij betreft, in het kader van de hervorming van die woningmarkt, niet het meest logisch. Het risico blijft bestaan dat er aan de ene of de andere knop weer harder wordt gedraaid. Waardoor nog meer discrepantie ontstaat.
Daarnaast wordt een zogenoemde 'bezitsbelasting' geïntroduceerd. Een nieuwe belastingvorm waarmee de overheid de inkomsten kan aftanken, welke de corporaties ontvangen bij een hogere huurprijstelling. Het is toch al bekend dat de financiële positie van de corporaties in de afgelopen jaren door diverse maatregelen ernstig onder druk is komen te staan. Het risico ontstaat dat de overheid hier aan een belastingknop gaat draaien, waarmee de verdiencapaciteit teniet wordt gedaan. Zoals Hugo Priemus bij het laatset woondebat aangaf: ”wie investeert voor de lagere inkomensgroepen en groepen die op lichamelijke of geestelijke gesteldheid niet zelfstandig in hun huisvesting kunnen voorzien? Wie kiest er voor om de wijken die lijken af te glijden aan te pakken? Juist, de corporaties, maar daarbij is wel verdiencapaciteit noodzakelijk." Het nieuwe kabinet is aan zet.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten